Black Seas: HMS Victory

JEŻELI TEGO PRODUKTU NIE MAMY NA STANIE, SPROWADZIMY GO DLA CIEBIE.

ZAMÓWIENIA NA TEN PRODUKT SKŁADAMY PRZYNAJMNIEJ RAZ W MIESIĄCU, W PIERWSZY PIĄTEK MIESIĄCA.

W PRZYPADKU GDY TOWAR MUSI ZOSTAĆ SPROWADZONY NA ZAMÓWIENIE LUB JEST TO PRZEDSPRZEDAŻ, NIE JEST TO OFERTA W ROZUMIENIU KODEKSU CYWILNEGO.

HMS Victory budził strach i podziw zarówno wśród wrogów, jak i sojuszników. Stał się jednym z najsłynniejszych okrętów na świecie i do dziś pozostaje w służbie Królewskiej Marynarki Wojennej. W 2026 roku miał na koncie łącznie 248 lat służby.

Najwyższej klasy

HMS Victory był okrętem liniowym pierwszej klasy, najpotężniejszym typem statku swoich czasów. Posiadał trzy pokłady artyleryjskie, na których zamontowano 100 dział. Królewska Marynarka Wojenna zawsze budowała bardzo duże okręty przeznaczone do prowadzenia wielkich bitew floty. Marynarki francuska i hiszpańska zaczęły budować okręty pierwszej klasy dopiero po zakończeniu wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych w 1783 roku. Chociaż okręt ten zwodowano w 1765 roku, do służby wszedł dopiero w 1778 roku. Ten długi okres wystawienia na działanie czynników atmosferycznych sprawił, że jego drewno dobrze wyschło, co jest głównym powodem jego długiej żywotności.

Okręt HMS Victory brał udział w pięciu bitwach morskich. Wprowadzony do służby podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Victory walczył w pierwszej i drugiej bitwie pod Ushant oraz w bitwie pod przylądkiem Spartel. Podczas wojny o niepodległość Francji był okrętem flagowym admirała Jervisa w bitwie pod przylądkiem św. Wincentego.

W 1805 roku okręt ten zyskał trwałą sławę jako okręt flagowy wiceadmirała Nelsona podczas największego zwycięstwa morskiego Wielkiej Brytanii – pokonania sił francuskich i hiszpańskich w bitwie pod Trafalgarem.

Bitwa pod Trafalgarem (21 października 1805 r.)

Na początku 1805 roku wiceadmirał lord Nelson dowodził flotą brytyjską podczas długotrwałej blokady Tulonu. Flota francuska zdołała wymknąć się flocie Nelsona, gdy burze zakłóciły brytyjską blokadę. Po szybkich poszukiwaniach na Morzu Śródziemnym Nelson zdał sobie sprawę, że Francuzi przepłynęli Ocean Atlantycki w kierunku Karaibów. Wyruszył więc w pościg.

Po ściganiu admirała dowodzącego flotą francusko-hiszpańską, Pierre’a-Charles’a Villeneuve’a, aż na Karaiby i z powrotem, admirałowie lord Nelson i Collingwood w końcu stoczyli bitwę z wrogiem. 21 września 1805 roku, tuż u południowo-zachodniego wybrzeża Hiszpanii, na zachód od przylądka Trafalgar, w pobliżu miejscowości Los Caños de Meca, doszło do starcia między dwiema potężnymi flotami. Flota francuska była w chaosie, a Nelson opracował niekonwencjonalną taktykę, próbując ostatecznie pokonać flotę francusko-hiszpańską.

Nelson rozkazał brytyjskim okrętom przepłynąć prostopadle przez linię francuską. Oznaczało to, że każda brytyjska salwa napotykała jedynie ograniczony ogień francuski.

HMS Victory wkracza do akcji

Przez 40 minut „Victory” znajdowała się pod ostrzałem wrogich okrętów liniowych: „Héros”, „Santísima Trinidad”, „Redoutable” i „Neptune”. Okręt ten przedarł się przez linię wroga między okrętem flagowym Villeneuve’a „Bucentaure” a „Redoutable”, zadając okrętowi flagowemu niszczycielski salwę z boku, po czym bezpośrednio zaangażował się w walkę z 74-działowym „Redoutable”. W wyniku tej walki maszty obu okrętów splotły się ze sobą. W szczytowym momencie bitwy Nelson został trafiony przez francuskiego strzelca z „Redoutable” i przeniesiony pod pokład.

Gdy załoga okrętu „Redoubtable” przygotowywała się do abordażu HMS „Victory”, z dymu wyłonił się drugi okręt brytyjskiej kolumny nawietrznej, HMS „Temeraire”, i otworzył niszczycielski ogień z karronad w prawą burtę „Redoubtable”. Jego kapitan, mając do dyspozycji mniej niż dwadzieścia procent załogi zdolnej do walki, poddał się.

Do bitwy włączało się coraz więcej brytyjskich okrętów, stopniowo przytłaczając pozostałe okręty aliantów. Nelson zginął dopiero o godz. 16.30, długo po tym, jak zwycięstwo Brytyjczyków stało się już pewne. Spośród 821 członków załogi okrętu „Victory” 57 zginęło, a 102 zostało rannych; była to znaczna liczba jak na bitwę tego typu.

Chociaż sam zginął, flota Nelsona zdobyła lub zniszczyła 22 statki wroga, nie ponosząc przy tym żadnych strat. Niektóre ze zdobytych statków zostały jednak zniszczone w następstwie bitwy.

Ciało Nelsona przewieziono do domu na pokładzie jego okrętu flagowego. Po wystawieniu na widok publiczny w Greenwich został pochowany w katedrze św. Pawła 9 stycznia 1806 roku.

Po bitwie pod Trafalgarem

Sam okręt HMS Victory ucierpiał w bitwie, a po czterdziestu latach służby został w 1807 roku przebudowany na okręt drugiej klasy. Nie brał już udziału w dalszych walkach. Po dalszej służbie na Morzu Bałtyckim i u wybrzeży Hiszpanii okręt Victory został w 1812 roku wycofany do rezerwy w Portsmouth. Okręt ten poruszył serca opinii publicznej, a każda groźba wycofania go ze służby wywoływała publiczne oburzenie. W związku z tym HMS Victory pozostaje do dziś okrętem w służbie Królewskiej Marynarki Wojennej.

W grze

H.M.S. Victory stanowi potężną siłę na planszy. Oprócz imponującego arsenału i niezwykłej wytrzymałości jej inspirująca obecność zapewnia premię wszystkim pobliskim sojuszniczym statkom, gdy muszą one wykonać test umiejętności. Jeśli na pokładzie znajduje się Nelson, premia ta jest jeszcze większa!

HMS Victory

Ten zestaw zawiera:

• Elementy do wykonania jednego kadłuba statku HMS Victory z żywicy
• Elementy metalowe do masztów
• Żagle z nadrukiem
• Karta statku HMS Victory
• Znaczniki przebudzenia
• Szpulka do olinowania
• Wyblinki
• Zestaw flag i proporczyków

Uwaga: Modele dostarczane są w stanie niezmontowanym i niepomalowanym.